Een jaar geleden begon onze vrouwenclub. Donderdagochtend, 9:30, vier vrouwen rond een tafel met breiwerk en koffie. Vandaag zijn het er soms veertien.
Hoe het begon
Marina vroeg op een woensdag: "Mag ik ook eens komen, zonder kinderen?" Ze had een wol-pakket gekregen en wist niet hoe te beginnen. We zeiden: kom donderdag.
De volgende donderdag waren er vier vrouwen. Een week later zes. We breidden niet uit; het breidde zichzelf uit.
Wat we doen
Breien, haken, naaien, soms borduren. Maar ook: praten over werk, kinderen, gezondheid, eenzaamheid. Iemand huilt soms. Iemand lacht. Soms allebei tegelijk.
Het zijn niet de truien die ertoe doen. Het zijn de uren tussendoor.
Wat we hebben gemaakt
- 184 mutsen voor de daklozenopvang
- 62 paar wantjes voor pasgeboren baby's in het ziekenhuis
- Een gigantische gehaakte deken voor de huiskamer
- Talloze persoonlijke kledingstukken die we niet hebben geteld
Aan de mutsen voor de daklozenopvang werken we nog steeds. Wol-donaties altijd welkom — de mussen worden ouder, en met de kou verdwijnt onze voorraad snel.